Ο Βούδας δίδαξε πως το σώμα δεν είναι δικό μας.
Δεν είναι. Και όμως, την ίδια στιγμή, εξαρτόμαστε εντελώς από αυτό. Εξαρτόμαστε εντελώς από τα οχήματα μας, για την διαδικασία της ζωής μας σε αυτόν τον πλανήτη.
Το να μάθουμε να τα λειτουργούμε σωστά, και αυτό στην πραγματικότητα είναι το πώς να τα αφήσουμε να λειτουργήσουν σωστά, αποφέρει αμέσως τα οφέλη.
Αυτό δεν είναι πολύπλοκο και δεν είναι πολύπλοκη η γλώσσα που χρησιμοποιούμε. Είναι πολύ απλό και λογικό, και είναι προσβάσιμο σε κάθε ηλικία.
Ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτή την γνώση, δεν είναι για τους λίγους, δεν είναι μόνο για τους αναζητητές ή για τους γνώστες, είναι για όλους όσους έχουν την καλοτυχία να το συνατήσουν, να το αποδεχτούν και να το βάλουν σε πρακτική εφαρμογή.
Στην διδασκαλία του Ανθρώπινου Σχεδίου και στην εκπαίδευση των αναλυτών, οι μαθητές καλύπτουν ένα φάσμα από δεκαπέντε ετών μέχρι και ογδόντα. Δεν υπάρχει περιορισμός. Δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο που να αρνηθεί σε κάποιον την κατανόηση αυτών των βασικών αληθειών για τον εαυτό του. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το να πεις, "Ά, είμαι αυτό η εκείνο". Είναι για να έχεις την ευκαιρία για να κάνεις κάτι με αυτή την γνώση, να μπορέσεις να την ζήσεις.
Ζώντας την, καθώς πειραματίζεσαι με την λογική της η εκπληκτική εμπειρία του να βρεις και τελικά να ζήσεις την πραγματική σου ζωή μπορεί να συμβεί.
Κάθε μάθηση, πραγματική μάθηση χρειάζεται επτά χρόνια. Χρειάζονται επτά χρόνια για ν αλλάξουν σχεδόν όλα τα κύτταρα στο σώμα. Ζούμε σε επταετής κύκλους. Την στιγμή που αρχίζεις να έρχεσαι στην φύση σου, την στιγμή που επιτρέπεις στο σώμα να ζήσει την ζωή του δίχως αντίσταση, ξεκινάς την βαθιά διαδικασία του αποπροσδιορισμού.
Επτά χρόνια αργότερα, προκύπτεις, κυριολεκτικά σαν ένα νέο όν: ο Εαυτός σου. Είναι ένα από τα μαύρα αστεία. Το ότι οι άνθρωποι δεν ζουν τις δικές τους ζωές, και είναι εξαιτίας αυτού, του ότι δεν ζουν τις ζωές τους που η ζωή φαίνεται να είναι μια τόσο δύσκολη εμπειρία γι αυτούς.
Γνωρίζουμε ότι λέγονται πολλά τριγύρω σχετικά με το να είσαι ο εαυτός σου. Είναι εντάξει και είναι καλό κάποιος να σηκωθεί και να σου πει …
Να είσαι ο εαυτός σου, αλλά πρέπει να ξέρεις ποιός είναι ο εαυτός σου.. τι ακριβώς σημαίνει αυτό…
Στην επαγγελματική μου δουλειά, έχω κάνει χιλιάδες αναλύσεις. Όπου και αν ήμουν, ασχέτως πολιτισμού και χώρας, υπάρχει μια κυρίαρχη ασθένεια. Αποκαλείται "αυτό-μίσος".
Το αυτο-μίσος ποικίλλει στην ένταση του από το να είναι κάτω από το επίπεδο της επιφάνειας της Συνειδητότητας μέχρι να είναι σε πλήρη άνθιση.
Είναι η πιο ανθρώπινη ειρωνεία ότι οι άνθρωποι που μισούν τον εαυτό τους, δεν τον γνωρίζουν καν.
Μισούν το λάθος άτομο. ***
Είναι απογοητευμένοι με το λάθος άτομο. Δυσανασχετούν με το λάθος άτομο.
Οι άνθρωποι δεν συμπαθούν τον εαυτό τους.
Δεν συμπαθούν τον εαυτό τους γιατί δεν ξέρουν ποιοί πραγματικά είναι. Δεν έζησαν ποτέ την εμπειρία του να είναι οι εαυτοί τους, να ζουν την αλήθεια τους, και ούτε είδαν την πραγματική τους ομορφιά.
Είναι η εποχή για να δούμε ότι αυτός δεν είναι ο πλανήτης του μαρτυρίου, αλλά στην πραγματικότητα μια ευκαιρία για μια υπέροχη Γνώση.
Αυτό που λέγεται εδώ, δεν έχει να κάνει με εγγυήσεις ή υποσχέσεις. Αυτό δεν σου λέει ότι αν ζήσεις την φύση σου θα είσαι ό πιο πλούσιος και ο πιο όμορφος. Δεν έχει να κάνει με το να γίνεις καλύτερος ή πρώτος.
Έχει να κάνει με το να είσαι ο Εαυτός σου!!
|  |
| ||||||
| ||||||||
| | | ||||||
